İnsanoğlu olarak garip varlıklarız. Herkes, karşısındaki insanın doğal olmasını bekler; ancak doğal olan insanları da çoğu zaman dışlar, onlara fazla ısınamaz.
İnsanoğlu, doğallığı bile kendi çıkarlarına göre kodluyor. Çok garip bir dünya, maalesef. Sen tamamen kendin ol, yüzde yüz doğallıkla hareket et; etrafında bir kişi bile kalmayabilir. Çünkü insanların sende beğendiği şeyler, çoğu zaman kendi dünyalarında kurguladıkları ve sana yükledikleri özelliklerdir. Onlara göre olmalısındır.
Şimdi soruyorum: Doğallık bunun neresinde?
Bak aynaya ve sorgula. Sen de etrafındaki, tırnak içinde "doğal" insanları buna göre değerlendirmiyor musun?
Eğlenmeyi seviyorsun, eğlenceli davranıyorsun; bir bakıyorsun, "Bu arkadaş çok sulu," diye yargılanıyorsun.
Sessizliği seviyorsun, fazla konuşmuyorsun; "Ne kadar sıkıcı biri," diyorlar.
Evde durmayı seviyorsun; "Asosyalsin," diyorlar.
Gezmeyi seviyorsun, yeni yerler keşfediyorsun; "İki gün yerinde dur be kardeşim, sürekli gezilmez ki," diyorlar.
Diyorlar da diyorlar… İnsan biraz kendi olsun diye alan bırakmıyorlar.
Sonrasında ver elini sosyal baskı, ver elini psikolojik sıkıntılar, ver elini kaygı bozuklukları...
Bunun içinde sen de varsın, ben de varım. Hepimiz bir şekilde bunun parçasıyız. Sürekli "Birileri böyle yapıyor," deyip geçmek kolay. Biraz da kendimize bakalım. Zaten dünyayı değiştirmek istiyorsak önce kendimizi değiştirmeliyiz. Her şey böyle böyle düzeliyor.
Bırakalım insanları yargılamayı. Gerçekten doğal olalım. İnsanları oldukları gibi kabul edip ona göre arkadaşlıklar kuralım. En azından rol yapmayı bırakırız ve emin olun, daha mutlu oluruz.
Yorulduk artık her şeyden. Zaten dünya sürekli bir bozulma eğiliminde ve hepimiz, istemeden de olsa, bu eğilime çanak tutuyoruz.
Birer birer değişmek zorundayız. Ömür böyle geçmez, unutmayalım.
Velhasıl, kıssadan payımıza düşen hisseyi alalım. En azından içimizden geçen şu düşünceyi atalım gitsin:
"Sevilmek için kendin gibi olmamalısın."
Çünkü insan, en çok kendisi olabildiği yerde huzur bulur.
Yunus Emre misali;
Sevelim, sevilelim; dünya kimseye kalmaz.
